kıskanıyorum
evet, bugünlerde hep kıskanıyorum çünkü... çünkü radyoterapilerim çok ağır geçti ve uzun süre yatmaktan kaslarım zayıfladı..ekisi kadar kuvvetli değilim..rahat yürüyemiyoum..hatta ilk başta tek başıma tuvalete...
kemotrapiler ve doktorum
ve kemoterapi faslı başladı nihayet..çok iyi bir doktora yönlendirildim....mustafa yaman ve nil malinas mandel... en üzüldüğüm nokta saçlarımın dökülmesi oldu..çok çok çok ağladım...hazan mevsimi gibiydi..gerçi...
her şey nasıl başladı?
malumunuz bahar ayları pek bir polenli geçer..alerjik bünyelililer beni iyi anlayacaklardır. ama gidilen doktorun pek bir önemi var. buradan isim verip vermeme konusunda ciddi tereddütlerim...
hastanedeki ilk günüm
adım ceren, 28 yaşındayım...bu blogu açmak istedim çnkü gördüm ki yazılacak ve anlatılak pek çok şey var. öncelikle kanser denilince çok korkunç bir şeymiş gibi algılanıyor....